شناسه کابل XHSB505B — یاب خطای کابل产品特性
شناسایی دقیق و قابل اعتماد
یک فک شناسایی بزرگ مناسب برای کابل های مختلف.
عملیات بسیار ساده.
نشانه واضح و شهودی.
واحد اصلی و لوازم جانبی قابل حمل و تمیز هستند.
قدرت سیگنال دریافتی گیرنده قابل تنظیم است.
هر دو کابل زنده و بدون برق قابل آزمایش هستند.
کوچک و قابل حمل، سبک وزن.
اصل کار تشخیص کابل بدون برق
فرستنده عمدتاً یک سیگنال پالس خاصی تولید می کند که از طریق یک خط اتصال به کابل مورد شناسایی اعمال می شود. طبق اصل القای الکترومغناطیسی، یک سیگنال القایی مطابق با سیگنال ارسالی در طول کابل تولید می شود. در محل، از یک گیره گیرنده با حساسیت بالا همراه با گیرنده دستی برای تشخیص همه کابل ها استفاده می شود و با توجه به نشانگر کنتور گیرنده، کابل حامل سیگنال اعمال شده (یعنی کابل قطع شده که باید شناسایی شود) به طور دقیق پیدا می شود.
تشخیص کابل زنده
فرستنده سیگنال پالس خاصی را تولید می کند که از طریق گیره انتقال دهنده اختصاصی در یک نقطه از کابل زنده برای شناسایی اعمال می شود. طبق اصل القای الکترومغناطیسی، یک سیگنال القایی مطابق با سیگنال ارسالی در طول کابل تولید می شود. در محل از گیره گیرنده با حساسیت بالا و گیرنده دستی برای تشخیص همه کابل ها استفاده می شود و با توجه به نشانگر گیرنده، کابل حامل سیگنال اعمال شده (یعنی کابل برقی که باید شناسایی شود) به طور دقیق پیدا می شود.
کاربران و برنامه های کاربردی توصیه شده
این ابزار به جای تعیین محل خطا، به شناسایی کابل اختصاص داده شده است - یعنی تعیین اینکه کدام یک از کابل ها هدف است. هم روی کابل های برق دار و هم بدون برق کار می کند و مخصوصاً برای موارد زیر مناسب است:
1. تیم های ساخت و نصب کابل
برای تأیید سریع "کابلی که ما به دنبال کدام کابل هستیم" در هنگام تخمگذار، جابجایی، نگهداری و رسیدگی به خطا، با استفاده از روش اتصال مستقیم یا کوپلینگ.
2. تیم هایی که در ترانشه ها و تونل های کابل کار می کنند
برای شناسایی کابل هدف در میان بسیاری از کابلهای با مشخصات یکسان که در ترانشههای متراکم و تونلهای طولانی قرار گرفتهاند، جایی که جهت نوسان سوزن متر قضاوت شهودی و قابل اعتمادی را ارائه میدهد.
3. تعمیر و نگهداری کابل و خدمه رسیدگی به خطا
برای شناسایی کابل ها قبل از تست اجباری سنبله قبل از ساخت و برای شناسایی کابل زنده بدون انجام عملیات روی کابل تحت آزمایش (روش کوپلینگ).
پارامترهای فنی
| مورد |
مشخصات |
| روش شناسایی |
با توجه به جهت نوسان سوزن متر قضاوت می شود |
| باز شدن فک |
گیره انتقال: Φ125mm; گیره دریافت: Φ200mm |
| ولتاژ خروجی |
دنده I (روش اتصال مستقیم): 150 ولت؛ دنده II (روش کوپلینگ): 250 ولت |
| محدوده تست |
روش اتصال مستقیم: 0Ω–1kΩ؛ روش اتصال: 0Ω-50Ω |
| جریان پالس |
0-10A |
| دوره نبض |
2.75 ثانیه در هر چرخه |
| منبع تغذیه |
فرستنده: باتری لیتیومی 12VDC؛ گیرنده دستی: باتری های سایز 5 (AA). |
چیدمان ابزار
این ابزار از فرستنده، گیره فرستنده، گیره گیرنده و گیرنده دستی تشکیل شده است.
پانل فرستنده - پایانه اتصال به زمین: پایانه اتصال زمین ایمنی تجهیزات. خروجی مثبت: خروجی فرستنده مثبت، متصل به خط خروجی قرمز. خروجی منفی: خروجی فرستنده منفی، متصل به خط خروجی سیاه. شارژ: پورت شارژ DC12V، شارژر 12 ولت را برای شروع شارژ وصل کنید. سوئیچ برق: برق کار را روشن/خاموش می کند. سوئیچ دنده: "I" برای شناسایی کابل بدون برق و "II" برای شناسایی کابل برق. نشانگر باتری: سطح باتری را در زمان واقعی نشان می دهد که باتری داخلی کار می کند. آمپرمتر: مقدار میانگین لحظه ای جریان خروجی را نمایش می دهد.
گیرنده دستی - یک دکمه تنظیم قدرت سیگنال دریافتی را تنظیم می کند (در جهت عقربه های ساعت برای افزایش، در خلاف جهت عقربه های ساعت برای کاهش، همچنین دارای عملکرد سوئیچ). یک کانکتور BNC در سمت پایین برای اتصال گیره گیرنده برای دریافت سیگنال استفاده می شود.
راهنمای عملیات شناسایی کابل بدون برق - روش اتصال مستقیم
روش سیم کشی 1: سیم تست قرمز فرستنده را به هسته کابل وصل کنید (یک فاز کافی است) و سیم تست مشکی را به زمین متصل کنید. انتهای آن فاز را به زمین وصل کنید (لایه محافظ کابل و زره به زمین متصل نیستند).
روش سیم کشی 2: سیم تست قرمز را به هسته کابل وصل کنید (یک فاز کافی است). سرب تست سیاه را به محافظ مسی یا زره کابل وصل کنید. انتهای آن فاز را به محافظ مسی یا زره کابل متصل کنید. و وضعیت زمین محافظ یا زره مسی را بررسی کنید. شناسایی کابل تحت تأثیر شرایط زمینی سیستم اتصال زمین و سالم بودن پوشش یا زره کابل است، بنابراین روش های 1 و 2 ایده آل ترین نتایج را به دست می دهند.
اگر مقاومت حلقه اتصال زمین سیستم زمین بسیار زیاد یا غیرقابل اعتماد باشد، سیگنال ارسالی ممکن است بارگیری نشود یا ممکن است از بین برود و نتیجه شناسایی ضعیف باشد. در این صورت سیم کشی را تنظیم کنید و از روش 1 یا روش 2 استفاده کنید.
مراحل عملیاتی
1.کلید برق فرستنده را روشن کنید و کلید دنده را روی "I" قرار دهید. چراغ پاور سه بار چشمک می زند و سوزن آمپرمتر نیز سه بار در همان فرکانس می چرخد و سیگنال پالس را به صورت چرخه ای خروجی می دهد.
2.گیرنده را به گیره گیرنده وصل کنید و گیره گیرنده را روی کابل تحت آزمایش ببندید.
3.به جهت فلش گیره گیرنده توجه کنید (فلش به انتهای انتهایی اشاره می کند)، در غیر این صورت سوزن در جهت مخالف می چرخد.
4.دکمه تنظیم گیرنده را در جهت عقربه های ساعت بچرخانید. هنگامی که یک "بوق" شنیده می شود و چراغ نشانگر روشن می شود، گیرنده روشن می شود. سپس قدرت سیگنال دریافتی را روی یک سطح مناسب تنظیم کنید. در این زمان فقط کابل حامل سیگنال سه سیگنال مشخصه پیوسته در یک جهت را دریافت می کند. فرکانس نوسان سیگنال با فرکانس فرستنده مطابقت دارد و صدای "بیپ-بیپ-بیپ" منتشر می شود.
شناسایی کابل زنده - روش کوپلینگ
هیچ عملیاتی روی کابل مورد آزمایش لازم نیست - به سادگی گیره انتقال دهنده را روی کابل ببندید.
هر دو انتهای غلاف کابل باید به خوبی به زمین متصل شوند، در غیر این صورت با افزایش مقاومت اتصال به زمین، جریان اتصال کاهش می یابد.
اگر هر دو انتهای غلاف به زمین متصل نباشد یا غلاف از وسط شکسته باشد، نمی توان از روش کوپلینگ استفاده کرد.
هنگامی که گیره انتقال بر روی کابل بسته می شود، فلش روی گیره باید به انتهای کابل اشاره کند.
گیره گیرنده و گیره فرستنده باید حداقل 2 متر از هم فاصله داشته باشند.
操作步骤
1.خروجی فرستنده را به گیره فرستنده وصل کنید و آن را در موقعیت مناسبی از کابل برق که مشخص می شود، با فلش گیره که به انتهای کابل اشاره می کند، ببندید.
2.سوئیچ برق فرستنده را روشن کنید و چرخ دنده "II" را انتخاب کنید. چراغ پاور سه بار چشمک می زند و سوزن آمپرمتر سه بار در همان فرکانس حرکت می کند و سیگنال پالس را به صورت چرخه ای خروجی می دهد.
3.گیره گیرنده را به گیرنده وصل کنید و آن را به کابل تحت آزمایش ببندید.
4.توجه داشته باشید که فلش گیره گیرنده به انتهای کابل اشاره می کند، در غیر این صورت سوزن برعکس می چرخد.
5.دکمه تنظیم گیرنده را در جهت عقربه های ساعت بچرخانید. هنگامی که یک "بوق" شنیده می شود و چراغ نشانگر روشن می شود، گیرنده روشن می شود. قدرت سیگنال دریافتی را روی یک سطح مناسب تنظیم کنید. سپس فقط کابل حامل سیگنال سیگنالی را دریافت می کند که فرکانس نوسان آن با فرکانس سوئیچینگ خروجی فرستنده مطابقت دارد و صدای "بیپ-بیپ-بیپ" منتشر می شود.
6.اگر کابل هدف با روش کوپلینگ قابل شناسایی نیست، توصیه می شود از روش اتصال مستقیم استفاده کنید.
موارد احتیاط
در طول آزمایش، قدرت سیگنال دریافتی گیرنده باید به طور مناسب تنظیم شود - نه خیلی بزرگ و نه خیلی کوچک.
پس از شناسایی کابل مورد آزمایش، برای اطمینان از ایمنی، باید قبل از ساخت، آزمایش اسپیک انجام شود!
هنگامی که گیره گیرنده روی کابل تحت آزمایش بسته می شود، مطمئن شوید که فک ها به خوبی تماس دارند. گرد و غبار روی فکها، شکاف در تماس یا شل بودن بر روی دریافت سیگنال تأثیر میگذارند.
اگر نوسان سوزن در محل مشخص نیست، بررسی کنید که آیا گیره گیرنده تماس خوبی دارد یا خیر.
هنگام شناسایی کابل برق، اگر تداخل آنقدر شدید است که گیره گیرنده از نظر مغناطیسی اشباع می شود و نمی تواند سیگنال را دریافت کند، توصیه می شود به جای آن از روش بدون انرژی استفاده کنید.
ابزار را می توان مستقیماً برای آزمایش اتصال کوتاه کرد.
هنگامی که فرکانس نوسان سوزن گیرنده با فرستنده مطابقت ندارد، یا دامنه نوسان خیلی کم است، سیگنال دریافتی بسیار ضعیف است - برای افزایش قدرت سیگنال دریافتی، دکمه تنظیم را در جهت عقربه های ساعت بچرخانید.
وقتی سوزن گیرنده به طور نامنظم یا اصلاً نوسان می کند، سیگنال تداخل خیلی قوی است یا کابل مورد آزمایش کابل هدف نیست.
دفترچه راهنما را با جزئیات بخوانید و اقدامات احتیاطی مربوطه را رعایت کنید. این ابزار را می توان در داخل و خارج از خانه استفاده کرد، اما باید از باران، گازهای خورنده، گرد و غبار سنگین و مکان های با دمای بالا اجتناب کرد. اپراتور باید دانش کلی در مورد تجهیزات یا ابزار الکتریکی داشته باشد. این یک ابزار با دقت بالا است و باید از لرزش قوی محافظت شود. تعمیر، مراقبت و تنظیم باید توسط متخصصان انجام شود. برای جلوگیری از آسیب رساندن به باتری، فرستنده را هر 2 ماه یکبار شارژ و نگهداری کنید. قدرت سیگنال دریافتی گیرنده باید در انتهای شروع قبل از آزمایش تنظیم شود (نه خیلی بزرگ و نه خیلی کوچک) و نباید در طول آزمایش تنظیم شود.
常问问题
Q1. شناسه کابل XHSB505B برای چه مواردی استفاده می شود؟
مشخص میکند که کدام کابل در میان بسیاری از کابلها در طول کابلگذاری، جابهجایی، تعمیر و نگهداری و رسیدگی به خطا - بهویژه در ترانشههای کابل با بسیاری از کابلها با مشخصات یکسان، مورد نظر است. این می تواند کابل های زنده و بدون برق را شناسایی کند.
Q2. تفاوت بین روش اتصال مستقیم و روش کوپلینگ چیست؟
روش اتصال مستقیم برای کابلهای بدون انرژی است: خروجی فرستنده به هسته کابل (یا به محافظ/زره مسی)، با محدوده آزمایشی 0Ω-1kΩ و دنده I (150 ولت) متصل میشود. روش کوپلینگ برای کابل های برقی است: گیره فرستنده بدون جابجایی کابل، با محدوده تست 0Ω-50Ω و چرخ دنده II (250 ولت) روی کابل بسته می شود. هر دو انتهای غلاف باید به خوبی زمین شوند.
Q3. نتیجه شناسایی چگونه ارزیابی می شود؟
با جهت چرخش سوزن متر: فقط کابل حامل سیگنال سه سیگنال مشخصه پیوسته در یک جهت را دریافت می کند، فرکانس نوسان با فرستنده مطابقت دارد و صدای "بیپ-بیپ-بیپ" منتشر می شود. فلش گیرنده (و گیره فرستنده) باید به انتهای کابل اشاره کند، در غیر این صورت سوزن در جهت مخالف می چرخد.
Q4. پارامترهای فنی اصلی چیست؟
شناسایی با جهت نوسان سوزن متر؛ فک گیره انتقالی Φ125 میلی متر و فک گیره گیرنده Φ200 میلی متر؛ ولتاژ خروجی 150 ولت (دنده I) و 250 ولت (دنده II)؛ محدوده تست 0Ω-1kΩ (مستقیم) و 0Ω-50Ω (کوپلینگ). جریان پالس 0-10A؛ دوره نبض 2.75 ثانیه در هر سیکل. منبع تغذیه باتری لیتیومی 12VDC (فرستنده) و باتری های سایز 5 (AA) (گیرنده دستی).
Q5. چه چیزی در بسته گنجانده شده است و برای ایمنی چه مواردی باید رعایت شود؟
این بسته شامل 1 فرستنده، 1 گیرنده، 1 شارژر، 1 خط خروجی قرمز، 1 خط خروجی مشکی، 1 گیره فرستنده، 1 گیره گیرنده و 2 باتری سایز 5 (AA) می باشد. برای ایمنی، پس از شناسایی کابل مورد آزمایش، باید قبل از ساخت، آزمایش اسپیک انجام شود. هنگام شناسایی کابل برق، هر دو انتهای غلاف باید به خوبی زمین شده باشد و گیره های گیرنده و فرستنده باید حداقل 2 متر از هم فاصله داشته باشند.