در خطوط انتقال و توزیع نیرو، یک خط کابل برق کامل از دو بخش اصلی تشکیل شده است: بدنه کابل و اتصالات کابل. اتصالات کابل یک جزء حیاتی از خطوط کابل برق هستند. در طول نصب، قرار دادن و بهره برداری از کابل، میزان خرابی اتصالات کابل اغلب بسیار بیشتر از بدنه کابل است. بنابراین، تجزیه و تحلیل و درک وضعیت اتصالات کابل ضروری است.
با توجه به هدف آنها، اتصالات کابل به طور کلی به دو نوع تقسیم می شوند: اتصالات انتهایی و اتصالات میانی.
اتصالات انتهایی را می توان به سه نوع زیر تقسیم کرد:
(1) اتصالات انتهایی داخلی. برای اتصال کابل به تجهیزات منبع تغذیه در داخل ساختمان استفاده می شود. ظاهر آنها در شکل (الف) نشان داده شده است.
(2) اتصالات انتهایی خارجی. برای اتصال کابل به تجهیزات منبع تغذیه در فضای باز استفاده می شود. ظاهر آنها در شکل (ب) نشان داده شده است.
(3) اتصالات انتهایی تجهیزات. هنگام اتصال کابل به تجهیزات الکتریکی استفاده می شود، با فلز رسانای ولتاژ بالا در یک حالت کاملاً عایق و محصور.
سه نوع اصلی از اتصالات میانی وجود دارد:
(1) اتصال لب به لب: دو کابل یکسان یا متفاوت مستقیماً به هم متصل می شوند، همانطور که در شکل (الف) نشان داده شده است.
نمودار شماتیک اتصالات میانی کابل: (الف) اتصال لب به لب؛ (ب) اتصال T؛ (ج) اتصال X
(2) اتصال انشعاب: اتصال یک کابل انشعاب در یک نقطه از کابل اصلی، اتصال T نامیده می شود. هنگامی که دو کابل انشعاب به طور همزمان در یک نقطه از کابل اصلی منشعب می شوند، اتصال X نامیده می شود. اتصالات T و X در شکل های (ب) و (ج) نشان داده شده اند.
(3) اتصال انتقالی: اتصال بین دو کابل با انواع عایق مختلف (مانند کابل پلی اتیلن متقاطع و کابل عایق شده با کاغذ آغشته به روغن).
پیام شما باید بین 20 تا 3000 کاراکتر باشد!